RUFUS. O MORCEGO QUE ADORABA AS CORES

Rufus era un morcego. Durante o día, penduraba do teito da súa cova e durmía. Polas noites, saía da cova e ía de caza. Unha noite, viu un cinema ao ar libre onde botaban un filme.
Era a primeira vez que Rufus vía cores brillantes...
“Rufus” é un clásico de 1961 a o que precederon outros álbums destacados nos que Tomi Ungerer elixía animais pouco convencionais como protagonistas: a boa “Críctor” (1958), a canguro “Adelaida” (1959) e o polbo “Emilio” (1960) tamén encarnaron intrépidas aventuras. Na historia do morcego que adoraba as cores, o autor critica os prexuízos da sociedade cara a quen é diferente ou se aparta dos canons establecidos.
Porque cando Rufus descobre a luminosidade do amencer e decide pintarse de rosa, azul, violeta, verde... a xente reacciona con agresividade e violencia. Pero grazas á sensibilidade dun doutor, o pequeno quiróptero cura das feridas. El axúdao a aceptar a negrura do seu aspecto e a súa natureza nocturna, que non serán obstáculo para que entre eles continúe a amizade.
Como en “Os tres bandidos”, Tomi Ungerer xoga cos contrastes, non só a nivel narrativo, senón tamén estético: de trazos grosos, as ilustracións destacan por alternar fondos escuros e claros sobre os que sobresaen os personaxes e outras figuras