VENTOS

Consiste nunha colección de vinte poemas nos que está presente o vento -ou os ventos-, que serven como enlace ou pretexto para ir percorrendo diferentes ambientes e mundos.
As barcas, o mar, as ondas, os peixes e as gaivotas. O sol e as estrelas. Herbas falangueiras, follas das árbores que procuran o outono, flores e abellas. Ceos, nubes, reiseñores. A chuvia, as paxariñas de papel, o vello reloxo. Os nenos e as nenas.
Eventos. Ventos falangueiros, mentireiros, irritados, bailadores; ventos de berce e de aloumiño, bicadores; ventos magos, trasnos namoradores; ventos sen ollos ou con gafas; ventos e ventiños, do sur e do norte; ventos a durmir, ventos trabalinguas eventos cantareiros, rebuldeiros; ventos de gaita e de festa, contadores de estrelas; ventos lacazáns, fungóns, peregrinantes, latriqueiros; ventos dos soños.